سرانجام خدمت در کسوتی که شغل انبیاست!/ معلمی که خانه شاگردش را نظافت کرد

به گزارش گروه دیگر رسانه‌های خبرگزاری فارس، روزنامه افکار نوشت: بخش‌نامه‌ها و قوانینی که تاکنون تصویب و به عنوان حل مشکلات فرهنگیان در بوق و کرنا شدند؛ هر کدام به دلیلی هنوز اجرا نشده‌اند و خاک می‌خورند.

وزرای آموزش و پرورش مدت هاست که نسبت به حل مشکلات فرهنگیان بازنشسته رغبتی نشان نمی‌دهند و این افراد را به سازمان بازنشستگی کشوری پاس می‌دهند.

در همین رابطه یک معلم بازنشسته که سابقه ۳۵ سال تدریس دارد و سال ۷۳ بازنشسته شده است، به افکار می‌گوید: از سال ۸۲ تابه امروز به دنبال احیای حقوق فرهنگیان بازنشسته بوده‌ام و تاکنون به نتیجه‌ای نرسیده‌ام. پله‌های چندین اداره دولتی و دادگاه را بالا و پایین کرده‌ام، آنقدر قانون مدیریت خدمات کشوری را خوانده‌ام که بسیاری از مواد را حفظ شده‌ام .

یک چای‌ساز، پاداش ۳۵ سال خدمت

آقای بناییان از اجرا نشدن ماده ۶۴ این قانون که قرار بود بازنشستگان را از حیث مزایا مشابه کارمندان قرار دهد شاکی است و می‌گوید: برخی اوقات نامه و لایحه‌هایی که براساس این قانون برای پیگیری حقوق بازنشستگان تهیه کرده‌ام توسط مسئولان پاره شده است و مورد بی‌احترامی قرار گرفته‌ام؛ این اتفاق برای دیگر همکاران هم افتاده است.

بنائیان با اشاره به تبعیض حتی بین بازنشستگان قدیم و جدید آموزش و پرورش ادامه می‌دهد: همکاران فرهنگی که این سال‌ها بازنشسته می‌شوند، متوسط ۴۰ میلیون به بالا در هنگام بازنشستگی پاداش می‌گیرند اما من که سال ۷۳ بازنشسته شدم تنها یک چای‌ساز گرفتم! انصاف کجاست؟ چرا بازنشستگان پیش از سال ۹۰ انقدر محروم از مزایا هستند و مسئولان هم انتظار دارند با نجابت معلمی‌شان همچنان ساکت بمانند و اعتراض نکنند؟

ملک‌پور معلم بازنشسته دیگری است که نسبت به پایین بودن حقوق فرهنگیان بازنشسته بسیار معترض است و می‌گوید: حقوق ما با داشتن فرزند و نوه و عیال‌واری تا دهم ماه می‌رسد؛ علاوه بر این بازنشستگان فرهنگی بسیاری هستند که نتوانسته‌اند پس‌انداز خوبی داشته باشند و مجبور به گرفتن‌ وام‌های متعدد برای ازدواج فرزندان خود شده‌اند و گاه دریافتی آنها پس از کسر اقساط به ۷۰۰ هزار تومان هم نمی‌رسد!

دیدار تأسف بار

او ادامه می‌دهد: با دوستان بازنشسته فرهنگی هر دوشنبه در یکی از پارک‌های تهران دورهمی داریم و درد دل می‌کنیم و خاطره می‌گوییم؛ بعضی از این خاطرات دل انسان را به درد می‌آورد، باعث می‌شود مشکلات خود را فراموش کنیم و برای رفع دردهای دوستان دست به کار شویم البته تا به امروز دویدن‌های ما چه در مورد کارت صدرا و چه در مورد همسانی حقوق و بهبود مزایای بازنشستگان فرهنگی به نتیجه نرسیده است.

این معلم بازنشسته از خاطرات دوستان خود در قرار دوشنبه‌ها چنین می‌گوید: یک بار یکی از معلمان بازنشسته خانم جلوی جمع دستش را نشان داد؛ دستانش شبیه به دست کارگر بود؛ بعد گفت مدتی است مجبور است در منازل کار خدماتی بکند اما یکبار که در منزلی کار می‌کرده است اتفاقی افتاده که دیگر حتی نمی‌تواند این کار را هم ادامه دهد.

وی ادامه می‌دهد: این معلم به ما گفت «به خانه‌ای رفته بودم و داشتم دستشویی را تمیز می‌کردم که یک آقای جوان جلویم خم شد و با ناراحتی از کار من، اسمم را صدا زد، گفت “نمی‌دانم خوشحال باشم که بعد از این همه سال معلمم را دیده‌ام یا ناراحت باشم که در این حال او را می‌بینم”. چنان از این ملاقات شرمگین شدم که بعد از آن دیگر رویم نشد حتی کار در منزل کنم».

ملک‌پور با ناراحتی از این شرایط همکاران بازنشسته‌اش بیان می‌دارد: آیا یک فرهنگی که سال‌ها برای رشد علم و فرهنگ این کشور تلاش کرده است و در بدترین شرایط، بزرگ‌ترین دغدغه‌اش دانش‌آموزانش بوده‌اند باید در چنین وضعی زندگی کند؟ این داستان‌ها کم نیستند!

در انتظار یک نگاه جدید

تکریم بازنشستگان فرهنگی به شعار و حرف نیست؛ بازنشستگان چیز زیادی هم نمی‌خواهند همین که مزایای قانونی وعده داده شده به آنها هم تعلق بگیرد و اینکه بی‌عدالتی ناشی از تفاوت زیاد حقوق شاغلان و بازنشستگان از بین برود.

احمد صافی رئیس کانون بازنشستگان آموزش و پرورش در گفت‌وگو با افکار، با بیان اینکه خواسته بازنشستگان فرهنگی کاهش تبعیض بین حقوق بازنشستگان و شاغلان است، می‌گوید: قانون مدیریت خدمات کشوری در هیئت دولت در حال اصلاح است و این درخواست از مواردی است که قرار است در اصلاحات منظور شود.

وی می‌افزاید: یکی از برنامه‌های مطرح شده توسط آقای بطحایی وزیر جدید آموزش و پرورش، رسیدگی به معیشت بازنشستگان است که نویدبخش اقدامات گره‌گشایی در این حوزه است. امیدوار هستیم که وزیر جدید نگاه جدیدی هم به فرهنگیان بازنشسته داشته باشد.

 

مطلب فوق مربوط به سایر رسانه‌ها می‌باشد و خبرگزاری فارس صرفا آن را بازنشر کرده است.

بازگشت به صفحه نخست گروه فضای مجازی

انتهای پیام/

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *